Anne Annenin Halinden Anlar

Annelik İçsesi

Ne garip değil mi? Anne olduktan sonra yaptığımız her davranışın, yaşadığımız her olayın onaylanmasını “Aaa , evet bende yaşadım” cümlesini duymayı bekleriz. Hala içimizde anneliğimizi sorguladığımız ve bir nebze “oh yalnız değilim” dedirten bir şeylere tutunmaya çalışırız.

Anne Dertleşmesi

Geçenlerde kızımıza hava aldırmak için eşimle sitemizin bahçesine çıktık ve 9 aylık bebeği olan bir bayanda oradaydı. Bir şekilde konuşmak istiyor gibi hissettim ve standart anne sorularıyla sohbeti başlattım. Doğru hissetmişim, annemiz “sende yaşadın mı?” edasında başladı anlatmaya. “Diş dönemindeyiz çok huzursuz uykusuz, tek başıma zorlanıyorum, yemeği uykusu derken kendime zaman ayıramıyorum..” Onay verir durumda başımı salladıkça devam etti. Aynı şeyleri yaşadığımızı söylediğimde “içine su serpilmişcesine” rahatladığını hissettim, yüzündeki gülümseme sonrası.

Bebeğim daha önde olduğundan “bu günler geçiyor İnan bak “ bile dedim. Vay be! Zamanında gözlerimdeki çaresizliği bir başkasında görüp, “herşey yoluna girecek” tavrım ne yalan söyleyeyim kendimi bile şaşırttı. Demek ki “benimde şu an yaşadığım her şey geçecek, sadece zaman” rahatlaması geldi bile. Bir anda arkadaş olduk yaşadıklarımızda ortak paydada. Gitmemiz gerekiyor dediğimde “ben her akşam çıkıyorum hava almaya dedi tekrar dertleşmek istercesine” 🙂

Anne olduğunuzda bir şeylere tutunmak, kendinden bir şeyler bulmak iyi hissettirir. Eşin ne kadar anlayışlı olursa olsun bu duyguyu yaşamış bir anne kadar rahatlatamaz seni. O yüzden anneler birbirlerini tanımadan sarılır bebekle ilgili sohbetlere.

Yaşadıklarının normal olduğunu çevredekiler söyler ama sen ikna olmazsın. Bir anne söylerse, bilirsin oda geçti bu yollardan..


Onaylanma İsteği

Öyle zamanlar olur ki çocuklu birisini gördüğünde konu açmak için çok çabalarsın bir “merhaba” dese neler neler konuşacaksın. 3-5 dkkaya yaşadığın tüm sıkıntıları anlatıp bir de aklındaki soruları soracaksın. Oda yaşadıysa sorun yoktur çünkü. Bu yazıyı okurken yüzündeki gülümseme varya “ evet ya aynı ben” ifadesinin tam karşılığıdır.

Normal koşullarda herkesle çok konuşmayı sevmezsin belki ama anne olduğunda herkesten önde konuşmak istersin. Hatalar tecrübeyle düzene girer dersin belki ama artık hataya yer yoktur senin için. Bebeğine yapacağın her şeyden sorumlu hissedersin ve kendini teyit etmek istersin her seferinde. Senin hayatın bebekten önce ve sonra olarak ikiye ayrılmış sen artık bambaşka bir sen olmuşsundur.

Bir bebek bir kadının en büyük öğretmenidir. Okumayı sevmezsin okumaya başlarsın. Araştırmak sıkıcıyken artık en büyük önceliğindir. Duyguların ön plandayken mantığını devreye sokmak için çabalarsın.

Bakalım daha neler öğreneceğiz?

Çevrenizde aynı yollardan geçen yol arkadaşlarınız olsun, deneyim bazen zamandan daha önce yetişir imdadınıza 😉

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on tumblr
Share on whatsapp
Share on print
Share on email
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on tumblr
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Bir cevap yazın

Kategoriler
Arşivler

Son Yazılar